4 ' szkoda , że nam przerwano '

Obudził mnie szorstki głos mamy wchodzącej do mojego pokoju
- Wstawaj , chyba nie chcesz się spóźnić - odparła beznamiętnie i kiedy zobaczyła , że zaczynam się budzić  zamknęła za sobą drzwi , fajnie , że się jeszcze mną interesuje , nie ma co  . Przetarłam zaspane oczy i sięgnęłam po telefon leżący na szafce obok łóżka , równa siódma , więc chyba czas wstawać . Wsparłam się na łokciach po czym od razu skierowałam się w stronę łazienki gdzie umyłam zęby i zrobiłam porządek z moimi włosami , kiedy już te czynności miałam za sobą udałam się s powrotem do swojego pokoju i stając przed wielką rozsuwaną szafą  przez chwilę zastanawiałam się co na siebie włożyć , przypadło na pierwsze z brzegu ubranie leżące najbliżej mnie LINK które od razu na siebie włożyłam po czym zarzuciłam na ramię plecak i jak gdyby nigdy nic zeszłam na dół gdzie siedzieli moi rodzice , którzy widząc mnie już na schodach zaczęli od razu mierzyć mnie wzrokiem , ja natomiast udałam się w kierunku kuchni po jabłko które służyło mi za śniadanie i wyszłam z domu wcześniej jeszcze zakładając na siebie kurtkę . Nie miałam ochoty na jakieś zbędne konwersację które prowadziłby tylko do kłótni , nie chcę pogarszać swojej sytuacji w kontaktach z nimi , która jest wystarczająco kiepska . Jak chcą mogą zacząć rozmowę ja i tak nie dam się sprowokować  .
Szłam w kierunku domu Zoey z którą jak zwykle byłam umówiona , zastanawiałam się czy może ona pamięta coś z tamtej nocy ponieważ w moim przypadku nic się nie zmieniło i nadal nie mogę powiedzieć na ten temat nic więcej niż to , że cały czas mam wrażenie chodź bym tańczyła z Joshem , tak jeżeli usiłuję coś sobie przypomnieć widzę tylko jego twarz i to jest w tym wszystkim najdziwniejsze . Nie miałabym na tyle odwagi , żeby zapytać go osobiście czy to prawda dlatego liczę na Zoey która mam nadzieje ma mocniejszą głowę niż ja .

- Zoey pośpiesz się spóźnimy się na lekcje - krzyczałam z dołu czekając na przyjaciółkę która od 10 minut szukała butów
- Przecież zawsze się spóźniamy , wyluzuj , zresztą już znalazłam -  powiedziała dziewczyna schodząc po schodach
- Tak wiem ale chciałam jeszcze z tobą pogadać - odparłam lekko podirytowana
- No mów - powiedziała chodząc po całej kuchni i szukając czegoś
- To chodź tu
- No już idę . ale widziałaś gdzieś mój tele... o już mam - odparła i pokierowała się w moją stronę
- Zawsze jesteś nie zorganizowana ale w poniedziałki to już pobijasz rekordy - powiedziałam przyglądając się jej na co ona wystawiła mi język i otworzyła przede mną drzwi
- No idziemy - powiedziała
- To o czym chciałaś pogadać - zapytała kiedy szłyśmy w kierunku szkoły
- No chodzi o to ... co ty pamiętasz z tej imprezy - zapytałam niepewnie spuszczając wzrok na czubki swoich butów
- No co ja pamiętam w sumie to nie wiele ale właściwie to ja powinnam cie zapytać o ciebie i o Matta - powiedziała uśmiechając się
- O co ci chodzi z tym Mattem , to jest tylko kolega , a odwiózł mnie bo przecież sama go o to poprosiłaś
- mówiłam lekko podnosząc swój ton
- Ja go poprosiłam - powiedziała robiąc wielkie oczy ze zdziwienia
- Tak ty nie pamiętasz już , tak mi powiedział
- Przecież on mi nic takiego nie mówił , w sensie nie przypominam sobie ale nawet jeżeli bym go o to poprosiła to nic dziwnego , że cię ze sobą zabrał
- Co , czemu ? - odparłam nie mając kompletnie pojęcia o co jej chodzi
- No jak to to ty się jeszcze nie połapałaś , to on jest przecież tym chłopakiem który chciał cie poznać
- Kto Matt ,ale jak ... - zaczęłam się plątać , kompletnie tego nie rozumiałam czy na prawdę mnie okłamał i Zoey o nic takiego go nie prosiła czy to wszystko jest jednym wielkim nieporozumieniem
- Tak Matt myślałam , że się zorientujesz tym bardziej , że nikomu specjalnemu cię potem nie przedstawiałam
- No ok , ale nie przypuszczałam , że to akurat on , kurwa - traktowałam Matta jako dobrego kumpla i chcę , żeby tak zostało nie mam zamiaru bawić się w żadne związki nie teraz , było to ostatnio rzeczą jakiej potrzebowałam
- Dobra powiedz mi tylko czy on wie o tym , że ja wiem
- Nie , nie mówiłam mu ale mo... - dziewczyna nie dokończyła bo automatycznie jej przerwałam
- Ma się nie dowiedzieć - powiedziałam przy czym mój ton głosu zabrzmiał strasznie poważnie

Dzień w szkole strasznie mi się dłużył , byłam w zasadzie odcięta od świata myśląc o tym co powiedziała mi Zoey , na dodatek miałam wrażenie , że Josh przez cały dzień wysyła mi jakieś dziwne spojrzenia co w tej sytuacji jeszcze bardziej mnie irytowało mimo to nadal nie umiał zebrać się w sobie aby zapytać go o to wszystko chodź nie wątpliwie bardzo by mi to pomogło .
Wreszcie nadszedł ten upragniony moment dźwięk dzwonka świadczący o zakończeniu ostatniej z lekcji w dzisiejszym dniu , wstałam z ławki i zaczęłam się pakować kiedy usłyszałam głos wychowawcy stojącego zza biurkiem
- Monika , mogę cie na chwilę prosić - odparł mężczyzna będący jakoś przed czterdziestką na co ja skinęłam głową i podeszłam do niego
- Tak - zapytałam przewieszając na plecak na swoje ramię
- Chyba zdajesz sobie sprawę , że twoje oceny ostatnio strasznie się pogorszyły , jak już pewnie wiesz twoi rodzice zostali już o tym poinformowani i mam nadzieję , że będziesz w stanie to wszystko poprawić - mówił spoglądając na mnie spod swoich okularów
- Postaram się powiedziałam cicho i skierowałam się w stronę wyjścia
- Liczę na ciebie - odparł jeszcze nauczyciel na co ja tylko przewróciłam oczami
Super myślałam , że już nie można pogorszyć mój humoru gratulacje udało się to mojemu nauczycielowi , po prostu świetnie , chciałabym widzieć jak to na drobię bo przecież muszę , muszę pokazać , że jednak coś potrafię po potrafię zrobię to chociażby po to , żeby zobaczyć miny moich rodziców i przy okazji tego nauczyciela
Szłam samotnie po korytarzu który był już zupełnie opustoszały i kierowałam się do wyjścia kiedy nagle poczułam , że ktoś szarpie mnie za nadgarstek w jakiś boczny korytarz w którym panował półmrok , spojrzałam na osobe stojącą przede mną i od razu ją rozpoznałam , tych loków przecież nie dało się pomylić
- Josh ? - powiedziałam do chłopaka który przywierał na mnie swoim ciałem przybijając mnie do ściany
- No tak brawo - odpowiedział dziwnie się uśmiechając
- Co ty robisz ? - zapytałam kompletnie zdezorientowana , nie miałam pojęcia o co mu chodzi ale w tym momencie byłam już pewna , że to że z imprezy pamiętam tylko jego nie było żadnym przypadkiem
Chłopak przybliżył się do mnie zbliżając się do mojego lewego ucha
- Szkoda , że wtedy nam przerwano , mam nadzieje , że to dokończymy - szepnął po chwili odsuwając się ode mnie i zostawiając mnie samą z kłębiącymi się myślami . Zjechałam po ścianie i przykucnęłam chowając twarz w dłoniach , nie wiedziałam co miałam o tym myśleć , ale znałam osobę która może mi to wszystko wytłumaczyć  , wyciągnęłam z kieszeni telefon i szybko wyszukałam numer Matta , nacisnęłam ' połącz ' i przyłożyłam urządzenie do ucha
- O Cześć - odezwał się po paru sygnałach
- Możemy się spotkać - powiedziałam ocierając resztkę łez ze swojego policzka
- Monika , coś się stało ? - mówił ewidentnie przejęty
- Znajdziesz dla mnie czas czy nie - zignorowałam jego pytania podnosząc lekko ton głosu
- Pewnie , wpadnij do mnie
- Będę do 20 minut - odparłam rozłączając się

3 ' ożeń się ze mną '

Obudziły mnie promienie słońca niezdarnie przedzierające się do pokoju , przetarłam zaspane oczy i pierwsze co poczułam to potwornego kaca . Rozejrzałam się dookoła po pomieszczeniu co do , którego byłam pewna , że nie jest moją sypialnią  . Kawowe ściany  , które idealnie współgrały z ciemną drewnianą podłogą na środku pokoju znajdowało się duże łóżko również w kolorze ciemnego brązu  , po prawej stronie wbudowana szafa z lustrem i fotel a po lewej szafki i biurko , w pomieszczeniu panował wręcz idealny pożądek co od razu rzuciło mi się w oczy ponieważ w moją sypialnie zawsze ogarniał nieład  . Próbowałam przypomnieć sobie coś z ostatniej nocy ale jedyne co miałam w głowie to pustka z wielkim znakiem zapytania
- O już wstałaś - usłyszałam głos wchodzącego do pokoju chłopaka , który trzymał w ręku szklankę wody
- Mike tak ? - spojrzałam na chłopaka chcąc upewnić się czy dobrze pamiętam jego imię
- Matt - poprawił i podał mi wodę i jakieś tabletki
- Masz , kacyk pewnie męczy  - zaśmiał się
- No tak , dzięki - powiedziałam połykając tabletkę i uśmiechnęłam się do chłopaka po chwili wypijając cały kubek wody .
Było mi głupio , że pomyliłam jego imię ale ostatnio noc była dość dziwna i o ile coś z niej pamiętałam to tylko fragmenty , które nic mi nie mówiły .
- A powiesz mi co ja tu robię ?  - zadałam pytanie , przyglądając się chłopakowi
- Po imprezie Zoey prosiła , żebym cie odwiózł , przywiozłem cię tutaj bo podobno masz jakieś spięcie z rodzicami - tłumaczył
Właśnie rodzice , nie uśmiechał mi się powrót do domu ale wiedziałam , że prędzej czy później będę musiała tam wrócić i wysłuchać ich gadki o tym , jaka byłam nie odpowiedzialna bla bla bla .
- W takim razie dziękuję
- Nie ma za co , a ty nie jesteś czasem głodna ? - zapytał i muszę przyznać , że trafił w dziesiątkę
- Umieram z głodu
- No to wstawaj i idziemy na dół coś zjeść - na te słowa odkryłam kołdrę i wstałam z łóżka po chwili orientując się , że mam na sobie tylko majtki i bluzkę chłopaka
- Przebierałeś mnie - powiedziałam patrząc na swój ubiór
- Nie , sama się przebrałaś , ja ci tylko pomagałem - mówił ze śmiechem przyglądając się mojej minie , która musiała wyglądać komicznie
- Mam u ciebie wielki dług po tej nocy - odparłam sięgając po swoje spodnie leżące na fotelu , które szybko ubrałam

- Możemy iść - dokończyłam i razem z chłopakiem udaliśmy        
się na dół gdzie czekały już na nas naleśniki na których widok na twarzy od razu pojawił mi się uśmiech
- Ożeń się ze mną - wycedziłam siadając przy stole
- Oświadczyny przyjęte kochanie - zażartował i cmoknął mnie w czoło na co ja parsknęłam śmiechem
- Tylko wiesz , że codziennie rano będziesz mi musiał robić takie śniadanie - odparłam biorąc do buzi pierwszy kawałek
- Dla ciebie będę w stanie się tak poświęcić
- No tak tylko wtedy będziesz miał grubą żonę , ale trudno będziesz musiał się przyzwyczaić - mówiłam nie odwracając wzroku od naleśników na swoim talerzu
- Wygląd nie ma znaczenia - odparł zupełnie poważnie przez co podniosłam swój wzrok unosząc jedną brew
- Jesteś pewien ? - zapytałam lustrując go wzrokiem
- Jasne , a czemu miał by się liczyć , no chyba , że dla ciebie się liczy i jestem do ciebie za brzydki - powiedział i wystawił mi język
- No proszę cie gdybyś był brzydki to bym się z tobą nie zadawała
- Czyli jestem przystojny , wiedziałem - odparł zadowolony na co ja kolejny raz wybuchłam śmiechem po czym wróciłam do swojej miłości ( czyt . naleśników )
Siedzieliśmy tak jeszcze z dobrą godzinę rozmawiając o niczym konkretnym i śmiejąc się , w sumie to głównie ja się śmiałam , z niego i jego sucharów , które sprawiały , że nie potrafiłam złapać oddechu . Zdążyłam go na prawdę polubić i miłe było spędzanie czasu w jego towarzystwie , czułam się dobrze i przez chwilę zapomniałam o wszystkim , o kłótni z rodzicami i o tym , że za niedługo będę musiała wrócić do domu i z nimi porozmawiać , nie myślałam o niczym i kompletnie straciłam poczucie czasu . Wyczułam w nim prawdziwego przyjaciela , któremu mogę powiedzieć o wszystkim przez ten czas zdążyłam mu opowiedzieć o moich rodzicach i o tym , że najchętniej uciekłabym gdzieś z dala od domu . Chłopak mnie wysłuchał i potrafił podnieść na duchu mówił , że to tylko nie cały rok a potem jeżeli będę chciała mogę nawet się do niego przeprowadzić . Nie wzięłam tej propozycji na poważnie ale było mi miło , że tak powiedział i o dziwo wydawał mi się przy tym zupełnie szczery .
- To ja się chyba będę zbierać - odparłam kiedy zorientowałam się która była godzina
- Odwiozę cię - odparł bez namysłu i czekał na moją reakcje
- Nie na prawdę nie trzeba , nie mam daleko , przejdę się - powiedziałam myśląc , że uda mi się go przekonać
- Odwiozę cie nie marudź
- Jesteś uparty - odparłam wstając ze stołu
- To poczekaj tylko pójdę po swoje rzeczy i z leksza się ogarnę - powiedziałam chłopakowi i uśmiechnęłam się
- Tak ślicznie wyglądasz
- Głupek , daj mi 5 minut - zaśmiałam się i pobiegłam na górę do sypialni chłopaka
Podeszłam do lustra i musze przyznać , że widok nie był zadawalający . Włosy sterczały dokładnie na wszystkie strony , co w połączeniu z resztkami niedomytego makijażu dawało dość śmieszny efekt , szybko więc przeczesałam pokołtunione włosy , zmyłam stary makijaż i nie mając czasu na robienie nowego zostawiłam swoją cerę zupełnie czystą , spakowałam swoje rzeczy do torby zostawiając na sobie koszulkę Matta , wciągnęłam swoje vansy, narzuciłam kurtkę i gotowa , zeszłam na dół do chłopaka , który czekał już na mnie przy drzwiach
- Pozwól , że bluzkę sobie zatrzymam , polubiłam ją - odparłam z uśmiechem przekraczając próg domu
- A mnie polubiłaś - powiedział ze cwaniackim uśmiechem
- Powiedzmy , że jesteś znośny - zaśmiałam się i poczochrałam mu włosy
- Znośny ? ja ci tu robię takie śniadanie , a ty mi mówisz , że znośny , okej , okej , zapamiętam - mówił udając obrażonego
- Przecież wiesz , że cie lubię , jakbym mogła nie lubić własnego męża - odparłam i zajęłam miejsce w samochodzie na miejscu pasażera .

Przez całą drogę razem z Mattem śpiewaliśmy wszystkie piosenki które leciały w radiu  i muszę przyznać , że chłopak ma niczego sobie głos co i tak nie mogło się równać z moimi pięknymi fałszami . Po chwilę wpadłam na szatański pomysł , który postanowiłam od razu zrealizować , wzięłam do ręki swój telefon i zaczęłam nagrywać nasze anielskie głosy , chłopak chyba nawet się nie zorientował , że jest nagrywany bo śpiewał bez krępacji piosenkę " Boyfriend " która akurat leciała w radiu .
- Ej ty to nagrywasz ? - odparł po jakiś 5 minutach
- No wczas - zaśmiałam się przerywając nagrywanie
- Jak gdzieś to dodasz - mówił robiąc całkiem poważną minę
- Przysięgam , że nie - położyłam rękę na sercu
- Ufam ci - powiedział i zatrzymał samochód przed moim domem
- Ciesze się i dziękuję za podwózkę  -  uśmiechnęłam się do chłopaka i wyszłam z samochodu
- Ej ,  a buziak na pożegnanie dla męża - zaśmiał się
- No dobrze dobrze - nachyliłam się  i cmoknęłam go w policzek
- Pa - odparłam i skierowałam się w kierunku swojego domu
- Cześć - odpowiedział uśmiechając się do mnie i odjechał
Zostałam sama , ja kontra ci tam uważający się za moich rodziców , wzięłam głęboki oddech  i niepewnie nacisnęłam klamkę ,w planie miałam po cichu przejść do swojego pokoju jednak gdy znajdowałam się na schodach usłyszałam oschły głos matki dobiegający z salonu
- Gdzie byłaś
- Pozwólcie , że zostawię to dla siebie , a teraz wybaczcie ale pójdę do swojego pokoju
- Pójdziesz kiedy ci na to pozwolimy - odparł ojciec a ja niechętnie udałam się w stronę salonu
- To może jakieś wyjaśnienia - mówiła matka , która za wszelką cenę chciała wyciągnąć ze mnie gdzie byłam i z kim
- Nic wam nie powiem - założyłam ręce na piersi
- Skoro tak się z nami bawisz to wiesz , że muszą być tego konsekwencje , już wcześniej uprzedzaliśmy cię o karzę ale teraz będzie ona jeszcze ostrzejsza - mówił ojciec , a ja tylko patrzałam na niego tępym wzrokiem
- Wiem , nie musicie mi przypominać - posłałam im wrogie spojrzenie i pobiegłam na górę zamykając się w pokoju , i rzucając się na łóżko .
Tak teraz będę tu zamknięta w tej klatce na nie wiadomo ile , a wychodzić będę tylko do szkoły i na siku , jak w więzieniu , westchnęłam i wyjęłam z torebki telefon .  Moim oczom okazały się kilka wiadomości , jak się okazało 3 były od rodziców i 1 od Zoey , oczywiście te od rodziców zignorowałam i otworzyłam tą od dziewczyny .
" Ej Monika , czemu tak szybko się zmyłaś z imprezy , słyszałam , że jechałaś gdzieś z Mattem to prawda ? odpisz proszę "
- Co ? powiedziałam sama do siebie , przecież Zoey dobrze wiedziała gdzie jestem sama prosiła , żeby Matt mnie odwiózł , nie zastanawiając się wybrałam numer dziewczyny i przyłożyłam urządzenie do ucha .
- Musisz tak z rana ? -po paru sygnałach usłyszałam zaspany głos dziewczyny
- Tak wiem przepraszam ale jest już przed 16;00 , dobra nie ważne , chciałam się zapytać o co chodziło z tym sms'em
- Jak to co , martwiłam się o ciebie
- No fajnie ale to przecież ty prosiłaś Matta o to , żeby mnie odwiózł
- Ja nic takiego nie mówiłam , przynajmniej nie przypominam sobie
- No tak dzięki ,widzimy się w szkole  - odparłam i rozłączyłam się
Nie wiedziałam o co w tym wszystkim chodzi ta cała imprezę była jakaś dziwna , z tego co pamiętam to tańczyłam na niej z Joshem co było przecież nie możliwe bo my najprościej w świecie się nienawidzimy zawsze tak było i wątpię żeby na tej imprezie coś się zmieniło . Nie wiedziałam co miałam o tym myśleć co było prawdą ale czemu Matt miałby kłamać , pewnie po prostu Zoey nic nie pamięta , to przecież u niej norma

Resztę dnia przesiedziałam w domu słuchając muzyki na swoim odtwarzaczu i pisząc w niebieskim zeszycie służącym za  pamiętnik , który prowadzę już od jakiegoś roku , trzeba przyznać , że sporo rzeczy się w nim nazbierało i fajnie jest tak czasem poczytać i powspominać ...
O dziwo chyba pierwszy raz chciałam iść do szkoły , wyjść z tego domu odpocząć od tej chorej sytuacji która nie wiem przez ile będzie się jeszcze utrzymywać , zapewne dopóki się nie wyprowadzę bo po mojej nieobecności ostatniej nocy tak łatwo nie odpuszczą, mogę się założyć do końca życia będę mi wypominać  , że przez to stracili do mnie zaufanie , tak jakby kiedyś je mieli .  Mimo to nie żałuje , tak czy siak miałam już mieć tą karę za te według nich tragiczne oceny , co prawdę teraz jeszcze ją przedłużyłam ale jakoś dam radę , może będę się w nocy wymykać ... wszystko możliwe .